Soms heb je van die dagen dat je naar je scherm kijkt en er letterlijk niets uit je handen komt. Alles wat ik typ heb ik al minstens 5 keer gewijzigd en uiteindelijk maar gewoon gewist. Ik zet een Youtube playlist op voor een beetje achtergrondmuziek en ben weer een half uur verder met het bekijken van de videoclips… En andere nummers op zoeken. Want misschien als ik dat ene nummer op zet, zie ik opeens het licht, heb ik mijn focus terug en ben ik super gemotiveerd mijn tekst af te schrijven.

Normaal vind ik het heerlijk om teksten te schrijven, een lekker recept uit te werken of een reisverhaal te delen en mijzelf weer even helemaal te wanen op dat ene strand. Je kunt de warmte van de zon bijna op je huid voelen. Je ruikt de geur van de omgeving, het zilte van de zee of die typische droge dorre lucht van een bos. Er komt een glimlach op je gezicht wanneer je terugdenkt aan de mooie gesprekken die je hebt gevoerd en het lekkere eten wat je hebt gegeten…

Ik kijk voor de derde keer in tien minuten tijd weer op Instagram (en nee.. er is nog steeds niets noemenswaardigs gebeurd). Oké ik leg de telefoon gewoon even aan de andere kant van de kamer. Als ik hem niet zie kan ik ook niet afgeleid worden. En nu discipline Monique. Je kan het…

Wanneer ik iets verplicht moet doen krijg ik acuut last van werkontwijkend gedrag. Toen ik nog met collega’s op kantoor werkte was dat natuurlijk heel anders. Je kunt niet eens gaan kijken hoeveel gespleten haarpunten je nu precies hebt terwijl je een schets moet uitwerken (ik werkte voorheen als styliste). Maar thuis, alleen in je werkkamer blijken er spontaan hele andere zaken te spelen.

De grap van dit verhaal is echter: ik moet 1000 woorden voor een artikel schrijven waar ik dus even helemaal geen zin in heb. Dit blog daarentegen met bijna 500 woorden heb ik nu in pakweg 5 minuten achter elkaar getypt. Zolang ik dus iets moet doen wat ik leuk vind, ben ik er helemaal niet zo slecht in als ik denk. De kunst is dus alleen om dingen te vinden die je leuk vindt om te doen. Doe je werk wat je niet ligt, dan zul je er never nooit energie van krijgen. Het blijft een moetje van 9 tot 17 om rekeningen te betalen.

Nu ben ik ruim een jaar zelfstandige en kan ik voor 90% van de tijd dingen doen die ik echt heel leuk vind. De werktijden zijn helaas iets langer dan de standaard werkweken (#understatement) en de opbrengsten een stuk lager. Maar ik kan doen waar ik blij van word. En dat is een groot goed…

Mijn vraag aan jou: doe jij waar je blij van wordt? En zo niet: heb je mogelijkheden dit te veranderen? Of heb je een briljante tip voor het omgaan met werkontwijkend gedrag? Laat het hieronder weten!

Liefs, Monique (die nu dan echt echt verder moet om de deadline te halen…)

Auteur

2 Comments

  1. Ik doe absoluut wat ik leuk vind!
    Maar ook dingen die ik meestal heel leuk vind, heb ik soms helemaal geen zin in.
    Dan laat ik mezelf even een uurtje ‘werkontwijkend gedrag’ vertonen. Ik zet de wekker en na dat uur ga ik met frisse (tegen)zin aan de slag. Mijn werkgever vind dat ook helemaal geen probleem. Hij weet hoe hard ik meestal werk.

    • Monique Reply

      Dat is inderdaad ook een slim idee, even een uurtje afstand nemen en daarna de draad weer oppakken. Dank!

Reageer